مراسم سالگرد امام خمینی برگذار شد و پر از حوادث تلخ و شیرین. با دوستان زیادی با عقاید مختلف صحبت کردم. خود من به شخصه از نوع برخورد با فرزند کسی که روزی کاریزمایش چشم تمام جوانان را کور کرده بود ، تلخ و غیر قابل تحمل بود. اما بسیار برایم جالب بود که این برخورد از جانب کسانی روی داد که روزی برای پاره شدن عکس کاغذی امام کفن پوش شده بودند.

شاید کمی تلخ بود که ببینم غیرت و اصول این هموطنانم فقط برای درگذشتگان و کاغذ بی جان است و برای کسی که خون امام در رگانش جاریست این چنان بی حرمتی می کنند و در روز رحلت امام، صوت و کف و هلهله می کشند برای ناکام گذاشتنش در سخنرانی. جدای از عقاید من در پذیرش نظریات امام خمینی، برای این دوستان نگرانم که روز به روز پرده نفاقشان ضخیم تر میشود و طنز تلخ این روزگار این است که همین هموطنان ، فریاد مرگ بر منافقشان گوش فلک را کر میکند و چه زیبا که من فریادی بر مرگشان نمی زنم و خود از خدای خود طلب مرگ می کنند.

قسمت شیرین این اتفاق دریده شدن پرده ای بود که دوستان خود از مقدسات خود ساخته بودند و با تمام کسانی که من این 2 روزه صحبت کردم، از عقاید خود پشیمان گشته بودند تا آنجا که ابراز ندامت می کردند از آنچه که تا به امروز ندیده بودند و دست مریزاد هایی که به میر حسین می دادند.

و دیروز شاید حجتی بود بر کسانی که تا امروز می پنداشتند بر مسیر اعتقادات اول انقلاب قدم بر میدارند و فرصتی برای بیدار شدن. فارغ از هرگونه تعصب می شد به احترام امام یک روز را بدون کف و هلهله  حداقل در مرقد امام سر کرد بی آنکه هتک حرمتی از بیت ایشان شود. دوستان حاکم اگر فکر می کنند جریان منتقد به اصول انقلاب پایدار نیست و احترامی برای امام، دیروز در همین جهت قدم برداشتند.

حال ماییم و شما و هتک حرمت از حسینیه امام و اعضای بیت امام. ما در سوگ میزانیم که رای ملت بود و میراث امام  و شما در سوگ کاغذ پاره ها 

ای حاکم شرع از تو بیدار تریم

با این همه مستی ز تو هوشیار تریم

تو خون کسان نوشی و ما خون رزان

انصاف بده! کدام خون خوارتریم؟

فکر می کنم شما او را بهتر از همه ما میشناسیدش. 8 سال تجربه کار با او را دارید. او نخست وزیر دوران ریاست جمهوری شما بود. امروز بر ما چه می رود؟ ما که دوست دوستان شماییم؟ ما که ذکرمان “یا حسین – میر حسین” بود. امروز کفاره کدامین کناه را پس می دهیم؟ چه می شد اگر شما خود را وسط صحنه نزاع رادیکال های نظامی نمی کردید؟ ما دوست نداشتیم از شما هتک حرمت شود. چرا کار به اینجا می کشد که خارج نشینانی که بعضا حتی بافت جامعه ایران را نمیشناسند مرجع عده ای می شوند؟
حضرت آقای خامنه ای
دردی دارم که دوست دارم در گوشی با شما در میان بگذارم
من نظری در مورد تئوری توطئه که از جانب شما می شود ندارم. اما فکر نمی کنید امکان این هست که این توطئه بیش از این که در این توده میلیونی ملت رسوخ کرده باشد، در برخی نزدیکان شما راه یافته باشد؟ فکر نمی کنید بعضی مشاوره ها که به شما می شود ، شما را در مسیر راه بی بازگشت می گذارد؟ و مارا سالیان سال عزادار دوست و فامیل و آشنا؟ آیا بوی جنگ های داخلی را نمی شنوید؟ این صحنه ها شما را یاد سی و چند سال پیش نمی اندازد؟

آقای خامنه ای، می گویند شما در بین روحانیون به روشنفکری شهرت داشتید. اهل ساز و آواز بودید. من عکس شما را با پیپ دیده ام که هرچند اصلا ربطی به روشن فکری ندارد اما خبر از خرق عادت شما می دهد. تمنا دارم ، خواهش میکنم تا فرصت هست چاره ای بیاندیشید. جوانان این مملکت روزگار سختی می گذرانند . امروز نیاز به کمک شماست و این کمک چیزی نیست جز بیدار شدن ار خوابی که برخی مشاوران و نزدیکان شما با سانسور خبری شما را در آن فرو برده اند. به نظامیان اتکا نکنید. به مردم و جوانان این مرز بوم بپردازید. نظامیان فلسفه وجود و عزتشان در جنگ و درگیریست. شما مسیر خود را از آنان جدا کنید. آنان شما را وا بسته به خودشان می خواهند. تا فرصت هست به خود آیید. مردم ما گذشت دارند و می بخشند کم و کسری ها را. عاملان جنایت و کودتا در کودتا ها را معرفی کنیدو باور دارم هنوز فرصت هست. این لحظات، سرنوشت ساز و تاریخی اند. از خودتان قهرمان تاریخی بسازید تا اینکه به سرنوشت شوم نزدیک شوید. آقای خامنه ای، تنها مردمند که در روزهای سخت با شما خواهند بود نه این منفعت طلبان ، باورکنید روزی که بر شما سخت تر از هر روز گردد، همین کسانی که به حمایت شما می زنند و خون می ریزند رنگ عوض کرده و مجازاتی بسی سخت نصیبتان خواهند ساخت تا نگویید که زمزمه های شومشان چه بر سر این مردم آورده است. این دقل دوستان همان مگسانند ، آنها را پس برانید قبل از آنکه آنان شما را پس برانند. هیچ کدام اینها برای شما حاضر نیستند فشاری که امروز ملت برای خواستشان میکشند تحمل کنند و در دالان های خود پنهان خواهند شد. ای
آقای خامنه ای، من شخصیتی که از شما قبل از رهبری می شناسم را دوست دارم. به آن بر گردید تا مردم به سوی شما برگردند. امید را به محیط باز گردانید. پنبه از گوش در آورید. اجازه دهید مردم خواستشان را از طرق سیاسی پیگیری کنند و از طریق همان قانون اساسی. اجازه دهید اصلاحات در چارچوب قانون صورت پذیرد نه از طریق مرغ مبارزات خیابانی که هم اول برای شما سپس برای ما عواقب شومی به بیضه نشسته است. اجازه دهید از ظرفیت های دموکراتیک  قانون اساسی استفاده شود تا صدای مردم را بشنوید.
من هنوز گمان میکنم فرصت هست. شاید فردا دیر باشد.
نمی دانم چطور این نامه را به دست شما برسانم. اما اگر خیر خواهی این عریضه را به شما رساند پاداشش دهید که مطمئناً او بیش از تمام مشاورین و سرداران شما، شما را دوست می دارد.
والسلام علیکم
شهروند سبزی از ایران سبز

اخبار عزل و نصب مجدد سعید مرتضوی به سرعت در فضای خبری پیچید. با رفتن وی بسیاری خوشحال شدند و با برگشتش با عنوان جدید عصبانی.
نکته ای در اینجا نیاز به یادآوری دارد: آیا فعالیت های دری نجف آبادی را به خاطر دارید؟ دری نجف آبادی پیش از انتصاب اژه ای به این عنوان، دادستان کل کشور بود. نکته مهم در اینجا اینست که دادستان کل کشور بیشتر نقش ستادی و فعالیت اداری دارد. . تقریبا اختیار قضایی ندارد. اکنون پس از عزل سعید مرتضوی وی به عنوان معاون دادستان کل کشور منصوب شده است و در یک کلام منصوب در سمتی که شاید اسماً بالاتر از قبل باشد اما از لحاظ اختیار و عملکرد هیچ نقشی  در جریان قضایی کشور و پایتخت نخواهد داشت. یادمان باشد لاریجانی یک فعال سیاسی اصلاح طلب نیست و همین حرکت او در همین حد جای تقدیر دارد چرا که دست مرتضوی را از دادگاه های پایتخت و کشور بریده است. قوه قضاییه یک قوه سیاسی نیست و نباید باشد چرا که تعادل احزاب و رسانه ها را بر هم می زند. آقای لاریجانی جوان اقتداری تا کنون اقتداری از خود نمایش داده است که آیه الله هاشمی شاهرودی پس از 10 سال از آن عاجز بود. پس اکنون زمان دلسردی و عصبانیت نیست. آقای مرتضوی نماینده سیستمی است که در حال حاضر امکان حذف کامل آن در کشور نیست و مبارزات بسیاری برای نیل به این هدف لازم است. همین جا به جایی به قدر کفایت سعید مرتضوی را تحقیر و دست او را از امور کوتاه می نماید.
سبز باشید و روز قدس را که روز اعلام انزجار از اشغال گران است فراموش نکنید

در حالی که روز شنبه حکم ریاست صادق لاریجانی به عنوان رییس قوه قضاییه صادر شد، همزمان بسیاری این سوال در ذهنشان پدید آمده بود علت تعویق جلسه معارفه چه بوده است؟ برخی پایگاه های خبری وابسته به جنبش سبز و حتی سایت نزدیک به محافظه کاران تابناک دلایلی از علت تعویق را مطرح نمودند که تا حدی باعث امیدواری بود و آن چیزی نبود جز امتناع از برگزاری دادگاه ها در دوره ریاست صادق لاریجانی. جدا از اینکه آیا این خبر راست بوده یا خیر با نگاهی به گذشته ای نه چندان دور و شایعاتی که چند هفته قبل در مورد نصایح پدر همسر صادق لاریجانی – آیه الله وحید خراسانی – پیچیده بود جو عمومی به سمتی رفت که آینده روشن تری نسبت به دوران تصدی محمود شاهرودی به نظر می رسید.
اما امروز اخبار جالب تری نیز در سطح گسترده به گوش می رسد و آن هم چیزی نیست جز خداحافظی میمون و مبارک سعید مرتضوی از دادستانی تهران! حد اقل برای کسانی که خاطرات خوشی از مرتضوی ندارند – جدای اینکه جانشین وی چه کسی با چه طرز فکری خواهد بود – خبری شیرین است. در اخبار منتشره دیروز و امروز سخنرانی مراسم معارفه نیز خالی از لطف نیست.
محکمه عدل دیر یا زود حق مظلومان را می ستاند!!!
فعلا دورا دور بوی خوش کباب به مشام می رسد. هرچند بسیار بعید است رییس جمهور فعلی به علت خبط و خطا های پیش و پس از انتخابات روی صندلی متهم بنشیند اما آیا روزی – قبل از اینکه موج سبز به ساحل برسد – شاهد این خواهیم بود که محصولی به علت مدیریت غلط بحران پس از انتخابات در محکمه مورد نظر صادق لاریجانی حاضر شود و در قبال خون های ریخته شده پاسخ گو باشد؟ وزیر کشور در حمهوری اسلامی جانشین فرمانده کل قوا است و اگر از این بگذریم که به فرمان چه کسی این همه خشونت جاریست حد اقل میتوان از رییس جدید قوه قضاییه این درخواست را داشت که به علت جلوگیری از حق مسلم برپایی اجتماعات و خشونت های غیر قانونی صادق محصولی را به محکمه عدالت بسپرد.
چنانچه این حداقل هم صورت نپذیرد باید آماذه برخورد قوه قضاییه با منتقدین بود چرا که ممکن است صادق خان لاریجانی هم حق را از نگاه سایر مسئولین ببیند و رعیت خطا کار این کشور را به جرم عدم پذیرش فرمان سلطان به سزای عمل خود برساند. به هر رو امیدواریم که احتمال اول صورت بگیرد تا بلکه مرهمی باشد بر دل زخم خوردگانی که عزیزان خود را در این حوادث از دست داده اند یا مورد شکنجه و انواع آزار قرار گرفته اند. چرا که در سخنان دیروز صادق لاریجانی این جمله نیز به چشم می خورد :
هیچ کس نباید جرأت کند و به خود حق دهد که بر خلاف قانون حکم و حقوق شهروندان را ضایع و امنیت آنان را سلب کند.
این سخن در کنار اصل 27 قانون اساسی . همچنین صحبتهای عقلای اصول گرایان مبنی بر ایجاد تریبون برای معترضین و حق تجمع(سخنی که حتی از جانب علی لاریجانی نیز مطرح شد) می تواند کمی خوش بینی در معترضین را تقویت نماید.
اما نکته ظریف دیگری که این وسط نباید نادیده گرفته شود استفاده از لفظ حجت الاسلام در حکم صادره از سوی آقای خامنه ای برای صادق لاریجانی است. انشا ا.. استفاده از این لفظ به علت اخطار جهت هماهنگی مسایل فقهی با مقامات بالاتر نباشد.
ما همچنان امیدواریم این حکومت صدای مردم را هرچه زود تر بشنود و این دور تسلسل باطل شکسته و مردم به حقوق خود برسند و روزی روزگاری تمام خیابان و این شهر و ایران سبز شود.

به این نکات توجه کنید:
1.جمعه در نماز جمعه سخنان تندی علیه مهدی کروبی ایراد میشود و همزمان در نماز جمعه دعوت نامه ای  جهت تجمع مقابل (بخوانید حمله به – مانند قضایای نشر آمین)  دفتر روزنامه اعتماد ملی در روز شنبه پخش میشود.
2.طرفداران کروبی اعلام میکنند شنبه به حمایت از شیخ شجاع اصلاحات جلوی دفتر روزنامه زنجیره انسانی تشکیل خواهند داد.
3.مهدی کروبی درخواست حفاظت از دفتر روزنامه را میدهد و همزمان از طرفداران میخواهد تجمع را به روز 2 شنبه موکول کنند اما تجمع معترضین تشکیل نمی شود.
4.شامگاه 1شنبه جلوی انتشار اعتماد ملی گرفته می شود اما روز بعد مرتضوی اعلام میکند روزنامه توقیف نشده است و مشکل عدم انتشار به چاپخانه بر میگردد
5. تجمع هواداران تشکیل می شود و تا حدی نیز از جانب نیروی انتظامی همراه با نمک خشونت می شود
6. همزمان به نقل از باز پرس شعبه 13 دادسرای کارکنان دولت اعلام میشود حکم توقیف پا بر جاست
اما نکات قابل تامل : به نظر می رسد عدم تشکیل تجمع روز شنبه منتقدین ترس از مقایسه آن با تجمع روز 2شنبه باشد و عاملی بر میزان کثرت طرفداران رییس جمهور 24 میلیونی(یا به قول مشاورانش 30 میلیونی) و این نشان از برنامه ریزی بی فکرانه ی سطوح پایین انصار و عدم آتیه نگری ایشان باشد. و الا این دوستان که گویی حتی در صورت حمله به کوی دانشگاه و مجتمع سبحان دارای مصونیت سیاسی بوده و بر خلاف سایر چهره ها که پس از مدت کوتاهی شناسایی – تفهیم اتهام – روشنگری و توبه و اعتراف شده اند، قابل پیگرد نمی باشند و همچنان قوه قضاییه و سایر دستگاه ها به دنبال این گروه می باشند که حتی از نظر رهبری بر خلاف مصالح نظام حرکت می کنند.
مسئله بعدی توقیف روزنامه  است که  شیخ اصلاحات پس ار پروژه شکست خورده انصار اقدام به لغو تجمع نمود. به نظر می رسد ایده پشت این تفکر استفاده از تمام امکانات جهت حفظ نظم و امنیت در روز 2شنبه بوده است. اما باز هم گوییا این تصمیم در سطوح پایین و فاقد هرگونه دور نگری صورت گرفته است. احتمال دیگر چاپ سخنان و مصاحبه مهدی کروبی در این شماره بود که از نظر نگارنده توجیه مناسبی نیست.
اما مرتضوی که نسبت به سایر سطوح کمی واقع بینانه تر به مسائل می نگرد در صدد اصلاح مسئله اقدام میکند. چرا که در اندیشه او تحریک معترضین باعث بزرگ تر شدن تجمع میشده که در این مورد درست اندیشیده است اما در وضعیتی که اقتدار در نظام آسیب دیده باشد بازپرس می تواند مخالف مقامی بالاتر که دادستان است اقدام کند که این اولین نشانه های ضعف دولت است که به مرور خود را بیشتر نشان خواهد داد و باعث عدم کارایی دولتی می شود که در مشروعیت آن صحبت بسیار است.
به هر حال تجمع امروز تشکیل شد و به حق باید تشکیل می شد. چرا که ندانم کاری برخی دوستان ثبات تصمیم گیری و حاشیه امن را هم از معترضین و هم از مسئولین گرفته است و در فضای مبهم فعلی هر اتفاقی امکان پذیر است. در هر صورت این جنبش باید خود را آماده نبردی طولانی کند چرا که علائم تزلزل در اقتدار از دست رفته دولت آشکار است و از روزهای آتی و پس از شروع به کار کابینه کوتاه قد ها روز به روز بیشتر رخ می نماید.
نکته ای که بیش از هرچیز باید مد نظر قرار داد عدم پرداخت هزینه اضافی توسط دوستان است چرا که این نبرد ماه ها به طول خواهد انجامید و نیاز به انرژی بسیار در ادامه دارد. پس با کمترین درگیری و مشکل اعم از بازداشت و …. این مسیر و حرکات بعدی را ادامه خواهیم داد. علائم پیروزی به چشم می آیند. ما امیدوار و سبزیم

قانون اساسی فعلی به همراه اصلاحات